كارستن نيبور ( مترجم : پرويز رجبى )

152

سفرنامه كارستن نيبور ( فارسى )

پلكان تراشيده‌اند و آب چشمه‌اى را از زير بنا طورى روى پله‌ها هدايت كرده‌اند ، كه آبشارى زيبا به‌وجود آمده است . اما امروز ، چون آب چشمه دوباره راه پيشين خود را جسته است ، از اين آبشار خبرى نيست . در نزديكى اين‌جا ، در زمينى مسطح ، حوض فواره‌دارى هم قرار دارد . خلاصه اين‌كه اين بنا ، كه به سبك معمارى اسلامى ساخته شده بوده است ، ساختمان زيبايى بوده است ، اما امروز ارزش آن را ندارد ، كه مورد بازديد يك سياح قرار بگيرد . در پايين صخره گنبدى نيمه ويران به چشم مىخورد ، كه احتمالا اصطبل يا محل سكونت خدمه بوده است . كمى بالاتر در بالاى كوه آرامگاه باباكوهى قرار دارد ، كه زيارتگاه مسلمانان است . در شرق جنوب شرقى ، تقريبا در هفت كيلومترى شيراز ، روى تپه‌اى باقيمانده‌هايى از يك اثر باستانى به چشم مىخورد ، كه شاردن و دوبروين آن را مسجد مادر سليمان ناميده‌اند « 1 » . از اين اثر فقط سه درگاه ، از همان سنگ مرمرى كه در تخت‌جمشيد به كار رفته است ، به چشم مىخورد و سنگ‌نگاره‌هاى اين بنا هم از نوع سنگ‌نگاره‌هاى تخت‌جمشيد است . ترديدى نيست كه مصالح اين ساختمان از تخت‌جمشيد آورده شده است . اما اين مصالح را در اين‌جا خيلى بد به كار بسته‌اند . چون حتى در روى هم گذاشتن سنگها و تناسب آنها دقت نشده است . جز اين و چند قطعهء ديگر از كارهاى تخت‌جمشيد ، كه در اين حوالى پراكنده‌اند ، از ساختمان چيزى باقى نمانده است . آرامگاه حافظ ، شاعر معروف ايران ، زمانى در خارج از شهر قرار داشته است و حالا يك ربع ساعت از دروازهء شهر فاصله دارد و در اين راه يك ربع ساعتى ، جز آرامگاه شاه ميرحمزه و چند كلبهء محقر كنارش ، ساختمانى به چشم

--> ( 1 ) . منظور قصر ابو نصر يا تخت سليمان است . اين اثر باستانى از زمان هخامنشيان است .